Korpo · Prawa Murphy'ego

Efekt Lindy: dlaczego nie ma nic trwalszego niż prowizorka

50%: Szansa, że dziesięcioletnia prowizorka przetrwa kolejne 10 lat, w najprostszym modelu Lindy

W skrócie: w przypadku rzeczy, które się nie zużywają, takich jak oprogramowanie, procedury i obejścia, im dłużej coś przetrwało, tym dłużej prawdopodobnie jeszcze przetrwa. W prostym modelu, w którym czasy życia mają rozkład potęgowy, coś, co trwa od roku, ma 50% szans na kolejny rok i 10% szans na dziesięć kolejnych. W naszej symulacji 77% prowizorek znika w ciągu miesiąca, ale te, które przetrwają, trudno zabić. Jeśli obejście przeżyło pierwszy rok, planuj, że zostanie.

Seba znajduje plik, szukając czegoś innego. Nazywa się „TEMP_most_placowy_NIE_UZYWAC.xlsx”. Powstał w 2016 roku, wykonuje jeden z kroków comiesięcznej listy płac, a komentarz w komórce A1 brzmi: „Usunąć po migracji (Q3)”. Nie ma w nim, którego Q3.

Szef potwierdza, że migracja jest „na roadmapie”. Darek zauważa, że plik jest starszy niż roadmapa.

Prawo

Efekt Lindy zawdzięcza nazwę Lindy's, nowojorskim delikatesom, w których spotykali się komicy. W eseju z 1964 roku pisarz Albert Goldman zauważył, że przyszła kariera komika zdaje się zależeć od tego, ile materiału już zużył. Matematyk Benoit Mandelbrot, a później pisarz Nassim Taleb zrobili z tego ogólną myśl: w przypadku rzeczy, które nie starzeją się tak jak ciała, oczekiwana długość życia rośnie z wiekiem.

Mleko, samochody i ludzie się zużywają, więc każdy kolejny dzień przybliża koniec. Książka, procedura czy arkusz się nie zużywają. Każdy kolejny przeżyty rok jest dowodem, że są przydatne, wrośnięte albo po prostu zapomniane, a każda z tych rzeczy pomaga przeżyć kolejne lata.

Jak długo to potrwa?

Prosty model, który daje efekt Lindy, nadaje czasom życia rozkład potęgowy: szansa dożycia pewnego wieku spada proporcjonalnie do tego wieku. W najczęstszej wersji szansa, że coś dożyje k-krotności obecnego wieku, wynosi 1 do k:

Jeśli trwa jużSzansa, że potrwa co naj­mniej drugie tyleSzansa, że potrwa łącznie 10 razy dłużej
1 tydzień50%: kolejny tydzień10%: 10 tygodni
1 rok50%: kolejny rok10%: 10 lat
10 lat50%: kolejne 10 lat10%: 100 lat

Typowy pozostały czas życia równa się więc dotychczasowemu wiekowi. Astrofizyk J. Richard Gott użył tej samej logiki w artykule w Nature z 1993 roku: jeśli nic więcej nie wiemy, z szansą 50% przyszłość czegoś mieści się między jedną trzecią a trzykrotnością jego przeszłości.

Większość umiera młodo, reszta żyje wiecznie

To nie znaczy, że każda prowizorka jest wieczna. W naszej symulacji poprawek o potęgowych czasach życia 77% znika w pierwszym miesiącu: ktoś robi to porządnie albo problem znika. Ale właśnie ta wczesna selekcja sprawia, że ocalałe są tak trwałe. Gdy obejście doczeka pierwszych urodzin, przeszło już wszystkie próby, które zabijają obejścia, a wśród poprawek działających po dziesięciu latach jedna trzecia ma ponad rok.

Statystyka dla laika: przeżycie zależy od tego, co już wiesz

Przeżywalność czegoś, co już przetrwało, jest inna niż przeżywalność czegoś nowego. W przypadku rzeczy, które się zużywają, spada z wiekiem. W przypadku tych, które się nie zużywają, rośnie, bo słabe już odpadły. Zanim zgadniesz, jak długo coś potrwa, zapytaj, do której grupy należy.

Gdzie to cię kosztuje

Inwestorom mówi się, że wiek spółki nic nie mówi o jej przyszłości. Dla firmy to też nie jest gwarancja, ale przedsiębiorstwa i produkty, które przetrwały kilka cykli, pokazały coś, czego start-up jeszcze nie pokazał. Traktuj „nowe i ekscytujące” oraz „stare i nudne” jako różne zakłady, a nie ten sam zakład z inną etykietą.

Morał

Seba poruszył temat pliku na cotygodniowym spotkaniu. Zdecydowano, że zostanie porządnie zastąpiony od przyszłego kwartału. Do tego czasu, żeby zmniejszyć ryzyko, zespół zgodził się zbudować mały tymczasowy skrypt, który sprawdza tymczasowy arkusz. Skrypt powstał tego samego popołudnia. Nazywa się „TEMP_check_v1”.

Czego to nie powie

Arkusz, szef Seby i Darek to ilustracja. Efekt Lindy ma nazwę z eseju Alberta Goldmana w The New Republic (1964); oszacowanie Gotta pochodzi z Nature (1993). Tabela korzysta z modelu potęgowego, w którym szansa dożycia k-krotności obecnego wieku wynosi 1 do k; liczba 77% pochodzi z naszej symulacji 100 000 poprawek o minimalnym czasie życia jednego tygodnia. Materiał edukacyjny, nie porada biznesowa ani finansowa.

Więcej statystyki z korpo