Mit #15 · Efekty kalendarzowe
Czy obligacje rosną na koniec miesiąca? Sprawdziliśmy efekt przełomu miesiąca.
Werdykt: prawda, dla obligacji skarbowych. W 201 miesiącach z lat 2010-2026 długoterminowe amerykańskie obligacje skarbowe zyskiwały w ostatnich 8 sesjach miesiąca i traciły w pierwszych 8, z różnicą 13,3 punktu bazowego dziennie (t = 4,3), dodatnią w obu połowach danych i w 13 z 17 lat. Efekt pojawił się we wszystkich sprawdzonych funduszach obligacji skarbowych i o ratingu inwestycyjnym od 2003 roku, rósł z terminem obligacji i nie było go w akcjach. Prawdziwy wzorzec może jeszcze osłabnąć, gdy stanie się powszechnie znany, a nic z tego nie jest rekomendacją.
Kuzyn Seba znalazł nową sztuczkę kalendarzową: „Długoterminowe obligacje skarbowe rosną w ostatnim tygodniu każdego miesiąca i spadają w pierwszym. Coś z rebalansowaniem funduszy”. Chce wiedzieć, czy to prawda, zanim powie wujkowi Januszowi, który i tak wierzy już w jedenaście sztuczek kalendarzowych.
Sprawdziliśmy już wiele sztuczek. Spodziewaliśmy się kolejnego mitu. Myliliśmy się i to też publikujemy.
Co sprawdziliśmy
- Obligacje: fundusz długoterminowych amerykańskich obligacji skarbowych (20 lat i więcej), dziennie od stycznia 2010 do września 2026: 201 miesięcy.
- Porównanie: średni dzienny zwrot w ostatnich 8 sesjach każdego miesiąca wobec pierwszych 8 sesji, test miesiąc po miesiącu.
- Odporność: okna od 3 do 12 dni zamiast 8; dane podzielone przed 2020 rokiem i po nim; każdy rok osobno; placebo, które 500 razy przesuwało „początek miesiąca” na losowe dni.
- Inne rynki: S&P 500 w tym samym okresie, potem jedenaście funduszy obligacji różnego rodzaju, a do tego akcje, złoto, obligacje wysokodochodowe i municypalne, wstecz do 2003 roku.
Wynik
| Długoterminowe obligacje skarbowe, 2010-2026 | Średnio dziennie |
|---|---|
| Ostatnie 8 sesji miesiąca | +7,5 punktu bazowego (p = 0,001) |
| Środek miesiąca | +2,3 punktu bazowego |
| Pierwsze 8 sesji | -5,7 punktu bazowego (p = 0,02) |
| Różnica: ostatnie 8 minus pierwsze 8 | +13,3 punktu bazowego (t = 4,3) |
Punkt bazowy to setna część procenta, więc 13,3 dziennie brzmi malutko. Przez 8 dni na każdym końcu miesiąca składa się to w wyraźny wzorzec. Ważniejsze od wielkości jest to, jak uparty był:
- Obie połowy: +14,9 punktu bazowego dziennie przed 2020 rokiem i +10,9 od 2020 (p = 0,036).
- Większość miesięcy i lat: dodatni w 65% miesięcy i w 13 z 17 lat.
- Dowolne okno: 3 dni dały 18,1, 5 dni 14,9, 8 dni 13,3, 10 dni 9,4, 12 dni 8,2. Efekt słabnie płynnie, gdy okno się poszerza, czyli tak, jak wygląda prawdziwy efekt końca miesiąca, a nie jeden szczęśliwy wybór okna.
- Placebo: przy początku miesiąca przesuniętym na losowe dni różnica wynosiła średnio -2,1 punktu bazowego, a żadna z 500 prób nie zbliżyła się do 13,3.
- Akcje: S&P 500 nie pokazał takiej różnicy (-4,0 punktu bazowego dziennie, nieistotne).
Sprawdzian, który nas przekonał
Jeśli przyczyną jest rebalansowanie indeksów obligacji na koniec miesiąca, efekt powinien pojawić się w innych funduszach obligacji rządowych i wysokiej jakości, być większy w dłuższych obligacjach (których ceny ruszają się mocniej) i nie występować gdzie indziej. Wstecz do 2003 roku:
| Rodzaj funduszu, 2003-2026 | Różnica dziennie, ostatnie 8 minus pierwsze 8 |
|---|---|
| Krótkoterminowe obligacje skarbowe (1 do 3 lat) | +1,0 punktu bazowego |
| Obligacje skarbowe 3 do 7 lat | +2,7 |
| Obligacje skarbowe 7 do 10 lat | +4,2 |
| Długoterminowe obligacje skarbowe (20+ lat) | +11,2 |
| Bardzo długoterminowe obligacje skarbowe | +17,7 |
| Cały rynek obligacji USA | od +3,7 do +4,1 |
| Obligacje wysokodochodowe, municypalne, akcje, złoto | +2,4, +1,5, -1,8, -3,2 (żadne nie jest istotne) |
Wszystkie jedenaście funduszy obligacji skarbowych i szerokiego rynku pokazało efekt (każdy z p poniżej 0,001, choć są ze sobą mocno powiązane, więc to mniej niż jedenaście niezależnych potwierdzeń). Efekt rósł krok po kroku z terminem obligacji i nie było go tam, gdzie według historii o rebalansowaniu nie powinno go być. Tak wygląda prawdziwy mechanizm, a nie przypadek.
Jako prosta transakcja trzymanie długoterminowych obligacji skarbowych tylko w ostatnich 8 dniach każdego miesiąca dawało w latach 2010-2026 około 0,55% miesięcznie po kosztach przy obecności w rynku przez około 40% czasu, wobec 0,24% miesięcznie przy trzymaniu ich cały czas. To opis przeszłości, a nie plan dla czyichkolwiek pieniędzy.
Różnica końca miesiąca w funduszach obligacji: ostatnie 8 sesji minus pierwsze 8, dziennie
Statystyka dla laika: jak wygląda prawdziwy efekt
Większość „efektów”, które sprawdzamy, to jedna dobra liczba. Ten przeszedł sprawdziany, które zwykle je zabijają: utrzymał się przed podziałem danych i po nim, nie zależał od jednego wyboru okna, pobił placebo, pojawił się w powiązanych aktywach w kolejności, jaką przewiduje mechanizm, i nie pojawił się tam, gdzie mechanizm mówi, że nie powinien. Pojedyncza wartość p to słaby dowód. Wzór spójnych sprawdzianów to mocny dowód.
Morał
Seba miał rację, co się zdarza, i jesteśmy tym zaskoczeni jak wszyscy. Janusz dopisał to do swojej listy jako sztuczkę kalendarzową numer dwanaście, między „sprzedaj w maju” a „nigdy nie kupuj przy pełni”. Poprosiliśmy go, żeby jednego ocalałego nie traktował jako dowodu na pozostałych jedenaście, których nie sprawdzaliśmy i w które on i tak wierzy.
Każdy test na tej stronie porównujemy z prostymi alternatywami. Ten pobił swoją alternatywę, trzymanie tych samych obligacji cały czas, i placebo, a mimo to musi jeszcze zmierzyć się z przyszłością.
Czego ten test nie powie
- Czy będzie trwał. Znane wzorce da się wyhandlować. Po 2020 roku był nieco słabszy niż przed.
- Prawdziwe koszty transakcyjne. Przyjęliśmy 0,05% za pełną transakcję. Granie na spadek na początku miesiąca kosztowałoby dużo więcej.
- Jedna epoka rynku obligacji, głównie spadające, a potem rosnące stopy procentowe i duże zakupy banków centralnych.
- Nie akcje. Nic tu nie mówi o rynku akcji na przełomie miesiąca; nasz test nic tam nie znalazł.
Testy statystyczne i symulacje na danych historycznych, nie prawdziwe transakcje. Dzienne ceny amerykańskich funduszy obligacji, funduszu indeksowego S&P 500 i innych funduszy, 2003-2026, z kosztem 0,05% za pełną transakcję w przykładzie handlowym. Wyniki historyczne nie gwarantują przyszłych zysków. To materiał edukacyjny, nie porada finansowa.